Hollywood killed Motown

Það er satt!

Smámunaatriði drápu köttinn

Það er miðvikudagskvöld. Sólin sest niður ég kveð þennan ævagamla vin í síðasta skipti. Svitinn drýpur af enni mínu, ég kveiki í útbrunnum vindlingi og ég hlusta á tóbakið snarka þegar það verður eldinum að bráð. Ég stend upp og opna hurðina. Geng útí rökkrið og marka síðustu sporin mín í þessum heimi. Sólin hefur kvatt og myrkrið heilsar. Ég gef sjálfan mig nóttinni á vald.
--------
Áhugaverður inngangur það!
Er einhver annar sem minnist Clint Eastwood við lestur þessa örtexta? Mig langar í kaffi. En ég á ekki kaffi :/ Einhverntímann breytist það, nútíðin er bara tímabundin. HEHE, tímabrandarar eru alltaf góðir! Það er svo gaman að detta eitthvað skondið í hug og geta nánast ekki hætt að hlæja! Ég var að gera mér grein fyrir að ég hef ekki hugmynd um hvað ég er að skrifa. Það er dálítið skemmtilegt. Hvað viljið þið að ég skrifi um?
Kókdósir? Allt í lagi!
Það er ótrúlega pirrandi að kaupa sér kók í hálfslítra flöskum hér því heimspeki tappagerðar er hér allt öðruvísi en heima. Þið kannist við plast hringinn sem situr eftir á hálsinum þegar maður skrúfar tappann af, er það ekki? Hringurinn situr eftir með tappanum hér í þessu furðulega landi. En ekki þannig að hringurinn sé í heilu lagi, hann situr fastur á einum stað og svo lafir restin af hringnum eitthvað útí loftið og gerir það að verkum að afar tímafrekt og leiðinlegt er að skrúfa bölvaðan tappann aftur á! Þá þarf maður að eyða sirka tíu sekúndum í að ná þessum hring af og það er ekkert smá verk. Svo verður maður ögn pirraður yfir því að hafa þurft að eyða tíma í þetta vesen og maður nýtur ekki þessa ljúffenga kolsýrða drykks með fullri ánægju. Það eru smáatriðin sem eru öðruvísi, að mestu leyti er þetta landa frekar líkt Landi elds og ísa, en örfá svona atriði eru öðruvísi og það getur farið alveg með mann. Minnir mig á atriðið í Amelié þar sem hún breytir smáatriðum í íbúð manns sem henni var illa við, afleiðingin var sú að hann fór næstum yfirum vegna þess að það sem var kunnuglegt var einhvernveginn breytt. Frábær mynd! Án efa ein af þeim bestu. Ef þið hafið ekki séð hana eigið þið að sjá hana núna!
Er að fara til London eftir tíu daga að hitta Sögu og Ella, jeiiii!
Það verður án efa ótrúlega sweet.
Ég er eftir yfirlestur þessa pósts búinn að gera mér grein fyrir að ég er afar hrifinn af upphrópunarmerkjum!!!
Hafið það gott!
(!)
Þó!rður

Merkilegt nokk!

Það er svo gaman að fylgjast með hreyfanleika innan ákveðinna félagshópa. Ég man svo vel eftir því að fylgjast með unglingum á menntaskólaballi. Eina ástæðan fyrir því að ég einmennti á þessa furðulega hittinga ungs fólks undir skilmerkjanlegum áhrifum áfengis var til að fylgjast með fyrirsjáanlegri hegðun fólks sem nýtur þess í botn að upplifa lífið án merkjanlegra áhrifa frá samfélaginu og þeirrar hegðunar sem "samþykkt" er af samfélaginu. Samfélagið er blint að mörgu leyti. Þá meina ég ekki endilega að við förum rangt að lífinu. Miklu frekar að við skilgreinum lífið útfrá einstaklingum og samfélagið hefur orðið einhverskonar sameinleg hugmynd um það hvernig einstaklingurinn ætti að vera. Við erum hluti af samfélaginu og samfélagið er svo stór hluti af okkar perónuleika að mikill hluti hegðunar okkar er skilgreind og sett takmörk af samfélaginu sem við erum fædd í. Á sama hátt er hver býfluga fædd inní ákveðið skema sem hún fylgir blindandi. Hún hefur engan rétt á, og hugsar ekki um að ögra þessu hlutverki sem henni hefur verið falið. Lífið sem okkur er gefið er okkur ekki frjálst að túlka að því leyti að samkvæmt okkar skema eigum við að fylgja ákveðnum sporum sem hafa fyrirfram verið mynduð og auðvelt er að feta í. Þetta er svipað því að ganga á skíðum, því að það er mun auðveldara að skíða í sporum sem hafa verið sett niður og margir hafa nýtt sér, það er mun auðveldara að feta í fótspor annarra. Það er skemmtilegt að finna sína eigin leið en það er andskotanum erfiðara að marka sína eigin leið í ókannaðri auðn heldur en að fylgja merktum og gps-merktum leiðum sem maður veit að eru óhultar.
Flestir hugsa ekkert um þessar hefðir sem eru hluti af okkar lífi. Flestir samþykkja það að þeim eru gefnir hæfileikar og þessa hæfileika eigi að nota, samfélaginu til hagsbóta. Valið sem okkur er gefið er það að við megum velja hvaða grein innan atvinnugeirans við veljum. Snilldar kerfi því það verðlaunar þá sem mennta sig með hærri launum og hjálpa þannig náttúrulega Darwin lögmálinu að eiga sér stað.(Að því er við höldum) Þó er það enn þannig að þeir sem eru minna menntaðir eiga það til að eiga börn fyrr og það er einfaldlega líffræðileg staðreynd að þeir sem eiga börn fyrr eru líklegri til að halda því barni á lífi. Ergo: Fleiri börn ómenntaðra manneskja komast af og umhverfisleg áhrif og líffræðileg áhrif stuðla að hrapi í andlegri uppbyggingu og hrapi nútíma samfélags.
Hehhe... þetta var óþarflega svartsýnn texti, ég hef allavega einhverja trú á manninum. Nú hef ég einfaldlega gefið ímynunaraflinu lausan tauminn og skrifað handahófskenndar hugmyndir sem hafa skotið upp kollinum í grastorfu huga míns. Þetta er eflaust afar ruglingslegt en mér þótti bara gott að skrifa, það er ótrúlega gott að geta skrifa, ekki skoða það sem maður hefur skrifað og auglýsa það heiminum. Minnir mann á náttúrulegt samtal, nema bara að samtalið er einvítt og enginn tekur þátt í því nema bara einn hugur.
Vona að þið hafið það gott :)
Þórður