Liðnir Tímar

Sæl verið þið öll! Sá sem heilsar ykkur biðst velvirðingar á framlengdri töf á nýjum bloggum. Afsökun mín er einföld, ég hef ekkert komist í tengsl við umheiminn vegna þess að ég og skólafélagar mínir höfum verið í reisu. Tónleikareisu. Tónleikaferðalagi! Það er búið að vera gaman en afar lýjandi, og það var afar huggulegt að komast í helgarfrí til Kristínar frænku í Hønefoss og sofa svona til tilbreytingar.
Við lögðum af stað klukkan hálf sjö á mánudagsmorgni og keyrðum suður á bóginn. Við enduðum í Kristianssand en stoppuðum í mismunandi menntastofnunum og kirkjum til að skila af okkur músík sem seinustu tvær vikur höfðu farið í að æfa. Dag hvern var svo haldið í smá túra til bæja á suðurlandinu til að spila og hafa gaman, aðallega að hafa gaman því þar sem svo margir tóku þátt hafði hvert atriði kannski 10 mínútur, og því ekki möguleiki á að spila mörg lög á hverjum tónleikum. En stemningin í hópnum var ótrúleg og það er hreinlega ótrúlegt að sjá hvað unga fólkið í dag hefur mikla orku. Ég persónulega skil ekki hvernig þetta ofur-fólk getur staðið upp klukkan tæplega sjö, spilað á fjórum tónleikum, sett upp fyrir, og gengið frá eftir alla tónleikana, borðað standandi eða í rútu, komið svo heim eftir miðnætti, og þá loksins setjast niður við mal og skemmtun til hálf þrjú, þrjú. Þórður litli var sofnaður áður en hugtakið svefn náði að mótast í þokukennda mistrinu sem umlukti heilann. En svona lífsstíll er afar óhollur því að ég borðaði afar einhæfan kost, brauð með sultu og appelsínusafi. Reyndar leyfði ég mér það að fá einn gamaldags kúluís á litlu krúttulegu kaffihúsi í Lillesand. Á fimmtudaginn var mál að halda heim og löng rútuferð í vændum. Ég og André urðum eftir í Osló til að hlýða á frábæra tónleika í Norges Musikhøgskole. Tveir heimsklassa kontrabassaleikarar, teknísk leyndardómsfull nútímaklassík og brauð með spægipylsu, osti og gúrku. Hvað getur farið úrskeiðis með þessa afþreyingarblöndu. Um kvöldið tók ég svo rútuna til Honefoss til að vinda ofan af mér andlega. Ég hef fjóra góða daga til að undirbúa mig fyrir síðasta sprettin í skólanum fyrir jólafrí. Svo kem ég heim 16. desember og auðvitað hlakka ég til. Mig dreymir orðið ansi oft að ég sé að labba niður skólavörðustíginn frá Hallgrímskirkju, veit ekki hvernig ég á að túlka hann en ég held að þetta sé orgeldraumur!
Veturinn er kominn í Gjovik og það er ekkert að því, skammdegið hér í Noregi er öðruvísi en á hinu afkáralega tímaskipta Íslandi. Þar sem það birtir afar snemma hérna þá er það ekki eins slæmt og heima þar sem maður þarf að vakna í myrkri og bíða fram að hádegi til að sjá til sólar. Ég held það hafi mikið að segja þegar maður getur vaknað í birtu og tekið inn D- vítamín strax.
Nú hef ég ekkert hreyft mig í viku vegna tónleikaferðalagsins og það er ekki gott að blanda því við eintómt brauðát. Hlakka til að komast aftur í hlaupin á mánudaginn þegar ég kem aftur til Viken.
Allt gott að frétta þótt lítið sé, Þórður glaður í föðurlandi með te biður að heilsa ykkur.
kveðja,
Þórður Sigurðarson

Islenskur i hud og har!

Eg hef alltaf talid mig Islending, og aldrei efast neitt um thad. En eg hef liklega aldrei hugleitt afhverju og ad hvada leyti. Eins og hver thjod hofum vid okkar undarlegu litlu serkenni og erum stolt af theim. Thar eru Islendingar i engu frabrugdnir odrum stærri ne minni thjodumi. Andi Islendinga blundadi i mer an thess ad ad eg gæti skilgreint nakvæmlega hvad thad thyddi. En thad er erfitt ad lysa kassa ef madur er fastur inni i honum ekki satt? Og thvi var thad ekki fyrr en fyrir utan litla kassann okkar sem vid kollum Island sem eg gat horft a lif mitt sem Islending fra odru sjonarhorni. I noregi get eg an mikillar hlutdrægni stundad sjalfskodun med samanburdi vid Nordmenn og smam saman komist ad thvi hvad thad er sem gerir mig Islending. Eg hef komist ad thvi ad eg elska Island og get ekki bedid eftir thvi ad takast a vid ny verkefni thar, og er theirrar skodunar (og er nokkud anægdur med ad hafa komist ad thvi svo ungur ad aldri) ad Island er oumdeilanlega heimili mitt! Margir vafra um heiminn eiliflega i leit ad heimili a medan sumir hverfa aldrei fra fodurlandi sinu og uppgotva kannski aldrei eda of seint ad their hafa buid a vitlausum stad. Island er ekki fyrir alla og allir eru ekki fyrir Island. Eg er hinsvegar mikill Islendingur og er stoltur af thvi!

Eg stod upp fra tolvunni og komst ad thvi mer til mikillar anægju ad thad snjoar all harkalega her i frændlandi okkar. Vedurgudirnir hafa yjad ad thvi ad veturinn nalgist en nu held eg ad their seu loks ad teikna punktinn yfir upphropunarmerki. Vetur = Vetur! Eg hef hlakkad dalitid til ad upplifa vetur i eiginlegu vetrarriki og Noregur er svo sannarlega rettur stadur til thess. Thad er allt i gangi her og thessi vika sem er ad lida undir lok hefur verid frekar hektisk (pardon my french) Eg er buinn ad vera ad æfa med mismunandi hljomsveitum fyrir skolaferdalag sem vid holdum i eftir tvær vikur. Thad er gaman en afar lyjandi og threyttur thordur leggst i rumida kvoldin. Threyttur en umfram allt frekar gladur Thordur. Thordur gladur. Thordur borda mat, spila og sofa. Thordur skrifa gott.. JA
Annars er eg smam saman ad auka kilometrafjoldann i daglegum hlaupum og hleyp nuna ad medaltali 8-10 km a dag. Laugardagar eru langhlaupadagar og tha hef eg mest hlaupi 16 km. Hinsvegar a eg fri a sunnudogum :) hvildarhradinn minn er ad sma aukast og eg get med sanni sagt ad eg hafi aldrei verid i betra formi. Mæli med What i Talk About When i Talk About Runnin eftir Murakami. Mer finnst hun halda mer mótíverudum til ad halda afram.

Vona ad thid hafid thad gott heima a islandi og ad ykkur leidist ekki i slabbinu sem eg imynda mer ad thekji gotur borgarinnar.
Med bestu kvedjum,
Thordur Sigurdarson

Hugmyndafrædi ættgenginnar hegdunar

Thad skiptir engu mali hversu mikid vid reynum ad neita thvi, vid likjumst foreldrum okkar sifellt meira er vid eldumst. Eg hef ekki mikid hugleitt thetta thar sem eg hef ekki verid serstaklega plagadur af hugmyndinni um ad likjast pabba og mommu. En eg var lostinn skyndilegri undrun i gær thegar eg stod mig ad thvi ad hegda mer skuggalega likt modur minni. I skyndilegri aukningu a orku breytti eg algjorlega theim parti herbergisins sem tilheyrdi mer an nokkurrar annarrar astædu en: "thetta verdur bara einfaldlega ad gerast!" Eg man svo vel eftir thvi thegar eg var litill ad thad var ekki ovanalegt ad koma heim eftir skola og koma ad husinu algjorlega breyttu fra thvi hvernig thad hafdi verid thegar eg yfirgaf thad um morguninn. Eg og systur minar vorum (og erum) von ad gera grin ad thessum manisku hybylisbreytingum en eftir mina eigin breytingu gat ekki annad fyllst skilningi a thessari furdulegu hegdun. Eg skildi loksins afhverju hun gerdi thetta, eda eg hætti ollu heldur ad hugsa um afhverju hun ætti ekki ad gera thetta. Mer leid ogurlega vel! Eg held ad thetta hafi eitthvad med thad ad gera, ad i stadinn fyrir ad fylla husid af nyjum munum er miklu snidugra ad breyta samhenginu a milli theirra hluta sem thegar eru til stadar. Thetta er thvi afar ekonomisk og praktisk leid til ad upplifa ad stadurinn sem madur kallar heimili sitt missi ekki sjarmann og haldi afram eftir ar og aratugi ad fylla mann innblastri. Thetta er kannski eitthvad skylt hinni yndislegu tilfinningu sem eg finn fyrir thegar eg skrai mig inn a hotel i utlondum. Eitthvad nytt. Eitthvad spennandi. Heili mannsins tharf alltaf einhverja andlega næringu og ef ad allt fellur i sama farid og helst svo thannig um lengri tima, verdur heilinn leidur thvi hann hefur ekkert nytt til ad kortleggja og skrasetja.

...... en kannski er thetta bara ein af hinum brjaludu serviskum fjolskyldunnar.

Hvort sem thad er tha held eg ad vid eigum ekki ad hrædast ad likjast foreldrum okkar. Thvi ef vid fjarlægjumst thau gildi sem okkur hafa verid kennd i bernsku, hofum vid ekkert annad til ad lita upp til nema ofullkominna hugmynda um thad hvernig lif annara er. Vid eigum ad horfa gagnrynum augum a thad hverjir kostir og gallar foreldra okkar eru og reyna svo ad taka thad besta fra badum.

Ur mistri minna eigin hugsanna og pælinga bid eg ykkur vel ad lifa kæru Lesendur!
kvedja, Thordur Sigurdarson

Grænn kaktus og sèrvitur kaffibolli

Eg sest nidur a thessu laugardags-eftirmiddegi og hef ekki hugmynd um hvad eg a ad skrifa um. Thad augljosa væri liklega ad skrifa um hvad hefur gerst undanfarna daga eda ad ljostra upp um innri andlegar breytingar eda eitthvad thviumlikt. Eg gæti gert thad eda eg gæti bara skrifad. Stundum er bara gott ad skrifa an thess ad hafa nokkra hugmynd um hver nidurstadan eda utkoman verdur. Thvi ætla eg bara ad gera thad, og ef ad upplysingar um lifid mitt her leka inn tha verdur thad thannig en annars ekki.
Eg var ad hugsa um loford og hvada ahrif thau hafa a folk. Eg er nuna theirrar skodunar ad mikilvægustu lofordin eru thau sem thu lofar sjalfum ther. Ordin "eg lofa" eru alltof oft notud i hversdagslegu tali eins og sognin "ad elska" og thau hafa thvi svolitid misst merkingu sina i akvednum skilningi. Thad er leidinlegt thvi ad thetta eru innihaldsrik og falleg hugtok. Thad væri dalitid ahugavert ef ad væru akvednar kvadir a thvi ad lofa einhverju. Ef ad madur væri skyldugur til ad framfylgja lofordinu og eitthvad hrædilegt myndi gerast ef ekki væri farid eftir thvi. Thegar madur lofar einhverju er madur i rauninni ad setja ser eitthvad eda einhver markmid. Ef ad eg lofa sjalfum mer ad hlaupa marathon a undir threm og halfum tima er eg i rauninni ad setja mer markmid. Va eg var ad fatta ad eg hef ekki hugmynd um hvert eg er ad fara med thessa hugleidingu. Eg ætla ad skrifa um thetta seinna ef mer dettur eitthvad snidugt i hug. Eg efast einhvernveginn um ad thid skiljid bofs i thvi sem eg var ad skrifa. Eg bidst afsokunar. Eg timi nefnilega ekki ad stroka thetta ut :)
Seinustu tveir dagar hafa verid hreint ut sagt frabærir. Eg hef ekki hugmynd um hvad thad er sem gerdi tha svona frabæra en mer lidur einfaldlega otrulega vel i augnablikinu og eg thakka Gudi fyrir thad ad eg geri mer grein fyrir thvi. Thad er nefnilega thannig, ad thad er jafn dyrmætt ad gera ser grein fyrir hamingjunni og thad er ad vera hamingjusamur. Eg hef verid ad hugsa um thetta og reyna ad setja fingurinn a thad hvad veldur og eg hef komist ad einhverskonar svari sem eg ætla ad reyna ad setja fram a skiljanlegu mannamali. Thordarmali! Thid kannist kannski vid thad thegar thid hafid verid i utlondum i dalitinn tima og thid faid thad a tilfinninguna ad nu se kominn timi til ad fara heim. Eins og sandurinn i utlanda-stundaglasinu se allur runnin nidur. Eg upplifdi thetta timabil her og thad var dalitid langt, tha var eg eirdarlaus og vissi ekki almennilega hvad eg atti ad gera vid mig. Nu finnst mer eins og thetta timabil se a enda og eg geti loksins farid ad hugsa um thennan stad sem heimili mitt. Ad setjast nidur med godan tebolla og hlusta a tonlist og tala um lifid og tilveruna med godum vin er ekki eitthvad sem eg hef algjorlega fengid ad njota fyrr. Eg var alltaf svo rotlaus og eirdarlaus og nadi ekki ad roa mig nidur og njota augnablikanna sem voru svo morg yndisleg. Seinustu daga hef eg gert akkurat thetta. Eg hef einfaldlega VERID. Thad er storkostleg tilfinning. Og eg fekk thad a tilfinninguna ad thetta ar verdi mjog uppbyggjandi og eg komi heim throskadri einstaklingur. Mer finnst eg vera eldri en thegar eg kom. Eg veit ekki alveg hvernig eg a ad utskyra thad en mer finnst eg betur a mig kominn til ad takast a vid erfidar askoranir sem berast mer med straumnum og hrædslan vid thessar askoranir er eiginlega farin. Thad er lika dalitid gott ad setja thetta a blad(tolvu) og thannig skjalfesta thetta fyrir sjalfum mer. Eg hef aldrei fengid jafn mikid utur thvi ad hreyfa mig og tilfinningin eftir hreyfingu er eins og eg se nyfæddur. Thad er einnig frabær tilfinning. Og bara stadreyndin ad vera uppfylltur af tilfinningum er storkostleg upplifun, thvi thad er eitthvad sem mer finnst eg hafa farid a mis vid undanfarin ar. Mer finnst loksins eins og sa sem mer finnst eg eiga skilid ad vera, se loksins ad banka a dyrnar hja mer.
Hjartahlyjar kvedjur og thusund kossar fra T-man
Thordur Sigurdarson

Veturinn og vesenid!

Veturinn og vesenid eru i fullum bloma.
væn flis af saudi og samloka fra soma.
renna'ekki oni magann minn
thi manni er i noregi enn um sinn

Blehhhhh..... Vonin er fallvaltur vinur sagdi skaldid (held eg? nema tha ad eg geti eignad mer heidurinn) Eg kom til Viken ur tveggja vikna frii og fyrsti dagurinn bar von um ad sumarsins yrdi notid enn um stund. En lifid a thad til ad pota i augun a manni thegar madur opnar thau. I dag snjoadi banonum og rabarbara og allt er hvitt. (himnariki fyrir ofgafulla rasista) En tho ad hlyjan se farin og sidasta ploman se fallin af trenu heldur thordur ofur-tre ad vaxa og blomstra. Thad er bara erfitt ad uppgotva loks ad Vetur er ekki eitthvad sem Island hefur einkarett a! En nog um vedrid, eg hljoma eins og Islendingur!!!
Fyrst ætla eg ad taka sma stund i ad ræda um haustfriid sem eg nytti i ad ferdast til næstum,alveg,thonokkud nalægt thvi-hins endans a landinu. Thad er eg for til Trondheim. Gomlu verslunarborgarinnar sem Islendingar ættu ad thekkja ur sogum eins og Laxdælu og.... jahh eg man ekki ur hverjum fleirum. Sumir standa kannski upp og hropa:"JAAAA" thegar eg minni a ad hun kalladist eitt sinn Nidaros. En adur en eg rædi um dvol mina i Trondheim ma geta thess ad samhristings ferd nemendahops Viken arid 09/10 til Oppdal gekk sogum framar, jafnvel godsogum framar.. It was a trip of biblical proportions. En eg er nu thegar buin ad ræda um ferdina i fyrra bloggi.
Trondheim: Dvolin i Trondheim var frabær. Hun gaf mer tækifæri til ad gera allt sem eg hafdi thrad ad gera i langan tima....og thad var ad gera nanast ekkert :) En eg gerdi tho fullt :S thannig ad thetta er allt ad verda mjog thversagnakennt hja mer. Eg og brædur minir og papa good forum i fjolmarga leidangra um trondheim og eg kynntist borginni agætlega. Vid forum i lyftu uppa a hæsta veitingastad i Trondheim sem er stadsettur i 7tiu og eitthva metra haum turni sem snyst. Svo for eg med strakunum litlu sætu i leikland sem var gedveikislega gaman. Eg fekk tækifæri til ad vera barn og leika mer i otrulega storri klifurgrind, trampolini, hoppukastala og litlum klifurvegg. Vid kolludum thetta thordar-skola og strakarnir badu um margsinnis eftir thetta ad fa ad fara i thennan "skola". Svo for eg ut a hverjum degi og skokkadi. Husid sem vid vorum i var eiginlega alveg faranlega flott, thad var alveg vid sjoinn, algjorlega einangrad nema fra nokkrum bandbrjalodum næturlestum og thad var ædislegt utsyni yfir Thrandheimsfjordinn. Svo bordadi eg fotufylli af godum mat horfdi a ipodfylli af godum myndum og svo a milli klida var kveikt upp i kaminunni og fjolskyldan spiladi rommy. Allt i allt var thetta frabært fri. Eg er nuna farinn ad hlakka hrikalega til ad komast heim til Islands i jolafri og reynslan med hrada sidasta manadar synir mer ad thad er ekki langt i thad! Eg reyni tho ad sjalfsogdu ad njota min her og thad litur allt ut fyrir ad thad verdi ekki vandamal. Pianotimarnir og allir adrir timar ganga frabærlega og eg er nuna ad studera Be-bop med tilliti til snarstefjunar og nyt thar leidsogn mins frabæra kennara. Svo var samspilsgruppan min valin til thess ad spila undir songleiks sem verdur settur her upp i løbet af året og thar er einnig mikid til ad hlakka til. Med kvedju ur skyndilegu vetrarriki og einnig med von um hæversku, audmykt og gledi i amstri dagsins bid eg ykkur vel ad lifa elsku folk!
kvedja, Thordur Sigurdarson

Handahófskenndar minningar og útúrdúrar

Ég fékk alltíeinu hugmynd á leið um votlendi og skóglendi Noregs að endurminningar Þórðar Sigurðarsonar yrðu ekki bara áhugaverðar heldur mögulega líka nokkuð skemmtilegar. Þrátt fyrir allt hefur líf mitt verið atburðaríkt og skemmtilegt. Staðreyndin er sú að fjöldi híbýla og fjöldi atburða og magn reynslu hefur kannski verið ögn fjölbreyttara hjá mér en hjá meðal Þórðinum í þessu aumkunarverða lýðveldi. Ég hef búið á nánast hverju einasta horni á þessu landi (ef frá eru talin norð-vestur og norð-austur hornin) og reynslan hefur sýnt mér að Íslendingar eru gott fólk, sem sakir miskunnarlausra náttúruhamfara og ytri fjárhagslegra eða menningarlegra miska hefr alltaf lútið í minni pokann fyrir sjálfu sér. Ég þakka Guði fyrir það að ég er ekki staddur á Íslandi í dag þegar eintómar endurminningar enduróma í gegnum sjónvarpsskjái landa minna um ósköpin sem dundu á þjóðinni fyrir akkúrat ári síðan þegar fjárhagskerfi HEIMSINS ( sem er í augum Íslendinga, fjárhagskerfi Íslendinga) hrundi og tók með sér móral landsins niður til helvítis og lengra. Í Noregi eru allir glaðir og hamingjan smitar útfrá sér. Hér kvartar og kveinar enginn yfir því þegar rignir ólíkt Íslendingum sem byrja að kvarta þegar það hefur rignt í 8 mínútur. Hér eru allir hjálpsamir og skilningsríkir og vilja allt gott gera, þeim sem gott eiga skilið.
Það hefðu eflaust ýmsir áhuga á að heyra atburðum lífs míns gerð skil þar sem ég hef nánast engum sagt frá þeim, nema örfáum útvöldum og einn af þeim áhugasömu yrði enginn annar en virðingarfyllstur, ég sjálfur. Ég hef þörf á sögumanni og besti sögumaðurinn er án efa sá sem segir í fyrstu persónur, og í tilviki minna eigin skrifa er það (því miður) ég sjálfur. (Obvious)

- ofanritað er af baksíðu endurminninga minna -
Handahófskenndar minningar og útúrdúrar koma út innan 60 ára. Endilega setjð inn pöntun hjá næstu bókabúð sem fyrst.... fyrstu prentanir að seljast upp!

Þórður Sigurðarson

Uke etter uke!

Thad er faranlegt ad hugsa til thess hvad timinn lidur hratt. Hver dagur er buinn adur en eg get sagt bringebærsyltetøy! Skolinn er a fullu nuna og allt er skemmtilegt fyrir utan einn faranlega langan Musikproduksjon tima eftir hadegi a midvikudogum. Midvikudagar ætla ad verda their dagar a minni skolagongu sem valda mer hvad mestu hugarvili, thvi a midvikudogum i Kirkjubæjarskola var handavinna, sem eg reyndi eftir fremsta megni ad fordast. Tha bra eg a thad rad ad vakna klukkan fimm um morguninn og horfa a Cartoon Network til ad undirbua mig andlega fyrir atokin sem koma skyldu. Nu a eg i erfidleikum med ad vakna a rettum tima og thad hvarflar ekki ad mer ad reyna ad vakna tveimur timum fyrr til ad horfa i 3. sinn a fjordu seriu af House. En midvikudagarnir valda mer ekki thad mikilli angist ad thetta se vandamal. Eg komst bara ekki hja thvi ad bera thessa mismunandi reynslu saman. Pianotimarnir eru loksins byrjadir, fyrsti timinn for i ad eg spiladi I Loves you Porgy fyrir kennarann og svo greindum vid Satin Doll. Spennandi timar framundan og eg get ekki bedid eftir ad læra jazzinn aftur, thad er, a frædilegri mata. Nu fæ eg kannski ad vita af hverju eg spila eins og eg spila og afhverju thad er gott eda vont. Pianokennarinn minn er frabær og likist mer dalitid. Great minds..... look a like?
A manudaginn forum vid i enn eina samhristingsferdina en i thetta sinn forum vid til Oppdal sem er vinsæll Hyttu-stadur Nordmanna. Fra Oppdal fer eg beint til Tronjheim til pabba, Elinar og strakanna og thar verd eg i næstum tvær vikur, au-pair/sòfarotta.
Haustid er adeins farid ad kræla a ser, ikornar næla ser i sidustu matarbitana adur en their leggjast undir "feld" og reyna ad thrauka af veturinn. Bjarkirnar eru farnar ad fella laufin og haga ser akkurat ofugt vid flestar adrar lifverur sem reyna ad byrgja sig inn i vetrarfeld til a halda a ser hita. Eg er enn ad sætta mig vid ad eg eigi eftir ad upplifa vetur i utlondum, sem særir næstum thvi blygdunarkennd mina thvi eg tengi utlond vid sumar, jazz og nyplokkadar plomur!
Hafid thad gott, og farid ekki ad fordæmi trjanna heldur haldid fast i laufin ykkar og skjotid rotum enn fastar fyrir veturinn.
Thordur Sigurdarson

Sviar eru sviiiit!!!

A tveimur timum hefur madur yfirgefid Noreg timabundid og er kominn til mekka odyrra kaupa og snus, Svithjodar. Tilgangurinn er ad kupla sig utur afar afsloppudu skolasamhengi, og inn i enn afslappadra siglingasamhengi. Skiptingin gekk snurdulaust fyrir sig. Vid komum hingad i gær og eg uppgotvadi sjonvarpsseriu sem heitir Mad Men og mæli sterklega med. Eg og frændi minn erum ad verda bunir med fyrstu seriu og eigum eina til goda. I morgun vaknadi eg klukkan 11 olikt vanalegu Viken rutinunni minni sem byrjar dagsdaglega klukkan sjo. Eg bordadi nybakad baguette med sænskum husosti og heimalogudu jardarberjasultunni sem er fyrir longu ordin heimsfræg innan fjolskyldunnar. Svo helt hersinginn ut a golfvoll thar sem vid æfdum sveifluna okkar sem thurfti alvarlega ad endurbæta. Vedrid er buid ad vera frabært svo tha la beint vid eftir thad ad halda ut a skerjagardinn a yndislegu skutunni hans Øyvind og Kristinar og eg var svo heppinn ad fa ad stjorna og eg uppgotvadi ad siglingaastin blundar i mer, frekar lausum svefni. Eg gæti vel hugsad mer ad læra betur a heim skutusiglinga og i algleymingi sigla oldur hafsins sem og oldur mins eigin huga, thvi hugurinn og hafid eru brædur ad minu mati. Nuna fyllir lyktin af lauki steiktan i oliu husid og maturinn nalgast odfluga. Hvort kom a undan matmalstiminn eda bloggid? I minu tilfelli kemur matur a undan ollu odru og thvi segi eg skilid vid ritstorfin og bid ad heilsa ykkur kæra folk og vona ad værd og vinatta fylli hjortu ykkar og ad sma skammtur af rolegheitum svithjodar blasi yfir atlantshafid til ykkar.
kvedja,
Thordur

1+1=1

Thad var tilviljun ad eg kom til dyra
-
ekkert gull, reykelsi, engin myrra
bara hlyleg ord og opid hjarta
adeins eitt af augunum var opid, hid bjarta

Hann var her kominn til ad heidra hid fædda
hjarta mitt bardi, hid hrædda
eg horfdi med odru auganu a thennan mann
hitt var horfid, thad brann

Eg sagdi:"Komdu inn kæri gestur!
Thu ert annar sem kemur, hinn var prestur."
hjartad i honum song kunnuglegan ton
og mitt song a moti, sem værum vid hjon.

Vid gongum inn i stofuna, threyttir badir tveir
a lifsins gengi, getum ei meir
En saman getum vid unnid lifsins thrautir
sett saman, svo gangi upp vorar brautir

Vid settumst i sama stolin, badir tveir
okkar salir motadar af sama leir
-
Eg vard eitt og tvenndin vard vofa
eg rakadi af mer hyjunginn og for ad sofa

Sigurros og islenska utrasin

Eg thurfti ad flytjast til utlanda til ad verda addaandi Sigurros. Og i thvi felst held eg astædan fyrir thvi afhverju utlendingar hrifast af thessari tonlist. Thad er einmanaleiki, mikilfengleg einmanakennd i tonlistinni sem rimar einhvernveginn vid thann hluta salarinnar. Thessi tilfinning er alveg ser islensk, hun sprettur upp ur navistinni vid thessa storkostlegu en ognvænlegu natturu. Hun sprettur uppur theim sannleik ad sameining Islendinga felst i fjarlægdinni sem i raun er a milli okkar. Thegar einmanaleikinn svifur a mann er thad ad hlusta a Sigurros svolitid eins og ad eiga samtal vid nain vin sem madur hefur tho aldrei kynnst. Eg held ad thad se kominn timi til ad gera Svefn-g-englar ad thjodarsong Islendinga. Their hafa hitt a einhvern ovenjulegan streng, vafin ur hinum ymsu serkennum sem sameina okkur Islendinga. Thad mætti segja ad their hafi fundid eigintidni Islands, og theirrar vidkvæmu thjodar sem thar byr.

Medgangan

Niu manudir. Niu manudir i voxt, uppbyggingu og gledi. Eg se ekki afhverju eg ætti ekki ad likja dvol minni her i Noregi vid medgongu og svo loks fædingu litils barns. Eg ætla ekkert ad vera ad blanda getnadinum inn i thetta, thvi thetta andlega barn mitt er af heilogum anda komid :) Eg hef tæplega eitt ar til ad endurhugsa og vonandi endurskipuleggja lif mitt. Hver utkoman verdur, thar verdum vid ad bida og sja. Satt best ad segja vil eg ekki vita hvort barnid er strakur eda stelpa. Eg held ad her geti eg gert allt sem eg vissi ekki ad eg gæti. Med nykominni solinni her i Gjøvik fædist von og bjartsyni i minu kramda og vannærda hjarta. A laugardaginn var foreldradagur og stadgengils foreldri mitt her i Noregi, systir pabba kom og kynntist stadnum og adstodu minni her. Herbergisfelagi minn er framar ollum vonum. Hann hefur ekki bara nanast sama tonlistarsmekk og eg, hann er lika thessi prydisnaungi. Hann er med mig i nokkurskonar praktisku norsku nami og thad er mjog hentugt ad hann er med oslo-området mallyskuna sem er su mallyska sem eg a audveldast med ad skilja. Eg held ad eg kunni meira i norsku en eg vil vera lata, en se bara einfaldlega dalitid banginn vid ad tala af otta vid ad segja einhverja bolvada vitleysu. Thessi otti er smam saman ad hverfa thvi tilfinningin fyrir malinu er ad batna. Thid ættud liklega ad buast vid thvi ad taka a moti malodum einstaklingi thegar eg sny heim thvi fjarveran fra modurmalinu byggir upp i mer mikla thorf til ad lata gamminn geysa um allt og ekkert, adallega ekkert, a gomlu godu frònskunni. Thessa dagana er otrulega gott vedur og tha kemur strandblakvollurinn i godar notir. Adstadan til hlaupa her er brjalædislega god. Thad liggur huggulegur og vel hirtur stigur medfram vatninu og thad er otrulega thægilegt og skemmtilegt ad skokka a honum og umhverfid skemmir ekki fyrir. I dag er fyrsti eiginlegi kennsludagurinn og thvi er thad fyrst i dag sem eg ma snerta hljodfærid mitt. Thad var alveg otrulega god tilfinning. Thad er virkilega god adstada til æfinga her og nædid algjort. Timarnir byrja eftir hadegi i dag og svo er thad bara keyrsla, einhversstadar a milli annars og thridja girs. Fjordi og fimmti girinn komast i gagnid einhverntimann eftir haustfri.
Allt i godu, og flest ad batna, fyrir utan ad eg er med einhverja leidinda halsbolgu. En thad er ekkert til ad væla yfir. Vona ad allir heima hafi thad gott og feti veginn til visku og velsemdar.
Kvedja,
Thordur Sigurdarson

Et nytt språk

Sæl verid thid oll. Eg bidst afsokunar a ad eg geti ekki skrifad med islensku lyklabordi en adgangsord og tilhørende er ekki enn komid i hendur okkar nemendanna. En Thad er kannski videigandi ad skrifa a norskt lyklabord thegar drogin ad fyrsta norska blogginu minu verda til. Her er allt frekar rolegt. Thessir fyrstu dagar eru bara innskraningardagar og thvi engin formleg kennsla i gangi. Svaedid er frabaert og utsynid ur herberginu minu er yfir stærsta vatn Noregs, Mjøsa. Thad er audvitad dalitid strembid ad komast inn i samrædur folks og thvi virdist eg orugglega vera stereo-typan af mystiska leyndardomsfulla utlendingnum. En eg finn ad skilningurinn er ad koma og tungumala-throskuldurinn fer vonandi ad brotna nidur og skolast burt med frafallinu i vatninu. Ad mynda tengsl vid annad folk a tungumali sem er manni ekki edlilegt er svolitid eins og ad skrifa bok an thess ad hafa gert naudsynlega heimildaoflun. Thad verdur alltaf dalitid sundurlaust og tætingslegt. En um leid og einhverskonar heildarmynd kemst a soguna er audvelt ad laga byrjunina ad thvi sem seinna kemur, thad er, kynnast upp a nytt, aftur.
Nuna er thetta allt ad sygjast inn i mig, og stadreyndin ad eg se fjoldann allan af kilometrum fra vinum, vandamonnum og landinu sem ol mig er smam saman ad taka fasta mynd i kollinum a mer. Eg hef tho ekki miklar ahyggjur og hef margt til ad hlakka til. Eg er satt best ad segja ekkert ogurlega hrifinn af thessum innsetningardogum thar sem eg tharf ad reida mig a bjagada norsku thvi mitt tungumal er tonlistin og mer finnst svo sannarlega best ad tja mig med svortum og hvitum notum. Eg er nuna ad fara i fyrsta hlaupaturinn minn a thessum framandi strondum og tho ad sporin min i sandinum vari ekki lengi vona eg ad sandurinn og fegurd stadarins sitji i mer. Eg oska ykkur sem lesa og ollum theim sem mer thykir vænt um velfarnadar og lukku i lifsins verkum.
Þórður Sigurðarson

Upphafið

Sæl verið þið öll! Þessi skrif verða öll tileinkuð ferð minni til Noregs og ævintýrum sem þar eiga (vonandi) eftir að eiga sér stað. Ég veit ekki nákvæmlega hvernig lífi mínu verður háttað þar í landi og ekki heldur hvort að ég verð í stöðugu netsambandi. Af þeim sökum veit ég ekki hvort skrifin verða regluleg eða aðeins minna regluleg. En mig langar að deila með vinum mínum og vandamönnum þeim verkefnum og þeim áskorunum sem á fjöru mína rekur. Ég fer út 21. ágúst og þá hefst hið síunga ævintýri Þórðar Sigurðarsonar. Ævintýri lífsins. Ég vona eins og hver rithöfundur að einhver lesi þessa texta sem birtast hér og hafi gagn og gaman að.
Með von um gleði og hamingju,
Þórður Sigurðarson